W Internecie zawrzało. Tak naprawdę powinno się już dawno o tym mówić, ale te zgniłe jaja gotują się dopiero od kilku dni. Krótko i na temat: nie popieram piractwa, ale nie [...]
Read more
And the winner is… mZone. Do tej pory blog znajdował się na serwerach UnixStorm, który niby działał szybko i poprawnie, ale od jakiegoś czasu zauważyłem dziwne „ [...]
Read more
Wiem, że się spóźniłem, nie bić! (więcej…)
Read more
Zastanawiające jest, że coraz częściej dowiadujemy się o tym, jak to polskie jest niedobre, bo pochodzi z Polski. Nie od dziś wiadomo, że naród nasz przesadnie nie dba o szcz [...]
Read more
Dziś zacznę od krótkiej rozmowy, która przytrafiła mi się niechcący ostatnio: D: Co czytałaś ostatnio? Co mi polecisz, mam jakieś parcie na czytanie, choć nie mam czasu… [...]
Read more
Grubsona usłyszałem pierwszy raz, gdy jeden z kolegów puścił mi na YT kawałek Pani RP. Pomyślałem – fajny, jajcarski utwór, uśmiechnąłem się i to wszystko. Kolejnym zet [...]
Read more
Ten wpis chciałbym rozpocząć od T-Raperów: (więcej…)
Read more
Jest niedziela i piękne zimne Słońce w Krakowie. Taka z jednej strony pobudzająca, ale i w jakiś sposób melancholijna pogoda skłoniła mnie, by sięgnąć po stare dobre i sprawd [...]
Read more
Serwis MyBB PL rozpoczyna rekrutację do Ekipy
Przed MyBB PL coraz więcej wyzwań i zadań w odpowiedzi na rosnącą popularność skryptu, który supportujemy. Potrzebujemy Ciebie, czyli osoby, aktywnej, szybko uczącej się, umiejącej pracować z zapałem w dobrze zorganizowanej grupie. Jeśli masz odpowiednią ilość czasu, by móc włączyć się w rozwój MyBB w Polsce – szukamy właśnie Ciebie! READ MORE »
Jakiś czas temu pisałem o tym, że u mnie z cholesterolem nie jest dobrze… Jak teraz jest – jeszcze nie wiem, bo jestem tuż przed badaniami, ale przez te kilka miechów odkryłem w sobie talent kulinarny. Kuchmistrz to za duże słowo, przynajmniej na razie, ale kto wie! Być może za kolejne kilka miesięcy obwieszczę tutaj, że kuchnia to moje powołanie? 
Dlaczego pisać niby o tak zajebiście przyziemnej rzeczy? Dlatego, że wielu facetów ma problem z gotowaniem. Zawsze bałem się (wiem, śmiesznie to brzmi, ale taka jest prawda) poeksperymentować w kuchni. W mojej głowie gotowanie jawiło się jako kilka godzin przy palnikach, z nożem i łyżką w rękach, z krojeniem niezliczonej ilości warzyw etc. etc. READ MORE »
Codziennie przychodzi do mnie bardzo dużo maili z pytaniem „chcemy zagrać” i nic w tym dziwnego, bo przecież organizuję koncerty. Są jednak rzeczy, które się gastrologom nie śniły, co powoduje u mnie odruch co najmniej wymiotny. Nie dlatego, że propozycje są tak abstrakcyjne jak sobowtór Leppera na banknocie 000. Niektórym tak się przewraca w głowie, że zapominają o ludzkiej inteligencji, intuicji i takim ogólnym „otrzaskaniu” w temacie (wszakże z tego przecież wynika doświadczenie). Szkoda mi takich ludzi, którzy nie wierzą w to, że nie mają do czynienia z debilem, a ich marne próby użycia chwytów psychologicznych i erystycznych (czasami mam wrażenie, iż robią to nieświadomie…) nic nie dają, nic nie dadzą i nigdy dawać nie będą.
Zawsze zastanawiałem się skąd to się bierze, kto daje te chore wskazówki i wreszcie, dlaczego to jest takie popularne? Wnioski nie są zbyt kolorowe. READ MORE »
Dawno nikt nie ubrał w proste słowa czegoś, czego nie daje się opisać. Augustowi Rushowi się to udało, choć jest tylko małym wrażliwym chłopcem. I co z tego, że to tylko film, że cukierkowy i czasami naiwny. Rzadko kiedy obraz potrafi mnie wybić z rytmu na dłuższe chwile, a tak było w przypadku filmu August Rush. To historia chłopca, który wychowywał się w ośrodku opiekuńczym i ma niecodzienną zdolność słyszenia. Każdy szmer łanu zbóż, drganie drutów wysokiego napięcia i powiew wiatru są dla niego muzyką. Sposób, w jaki reżyser pokazał tę jego zdolność rozłożył mnie na łopatki. Niesamowitym ujęciom kolorytu dodawała gra młodego Freddiego Highmore i muzyka. Dzięki temu filmowi przypomniałem sobie pewne swoje właściwości, które posiada każdy z nas, ale przez szum świata o nich zapomina.
Dzięki tej scenie poznałem również świetną gitarzystkę Kaki King, która wykonuje grany na filmie przez Evana utwór Bari Improv. READ MORE »
Siedzę właśnie w domu, oczekując na jutrzejszy dzień, a w międzyczasie, w Warszawie odbywa się Orange Warsaw Festival. Sam zestaw wykonawców niczego sobie, ale najbardziej zaciekawił mnie występ Edyty Bartosiewicz, pierwszy większy koncert po latach nieobecności. Mówi się o niej – diva polskiego rocka i rzeczywiście coś w tym jest.
Osobiście uważam ją za najbardziej charyzmatyczną wokalistkę na polskiej scenie, z hipnotyzującym głosem i niesamowitym wyczuciem. Ze swoimi tekstami jest tak blisko nas, blisko ludzi, że aż dziw bierze, że zniknęła na tyle lat. We mnie powstał tak dziki głód jej nowych kawałków, że jestem sobą zaskoczony. Chyba pierwszy raz w życiu tak bardzo źle czuję się, że nie jestem tam, pod sceną, by zobaczyć i posłuchać tego, czym Edyta raczy publikę.
W samej Edycie oprócz jej talentu, przekonuje mnie skromność przy jednoczesnym zdrowym podejściu do własnej wartości, taki szczery zachwyt talentami większych od siebie, ta pokora, ta zwyczajność, która… jest wyjątkowa. Czas pokaże, co wyjdzie z jej powrotu, ale myślę, że będzie naprawdę dobrze, dojrzalej i ciekawiej niż dotychczas. Nowa płyta pt „Tam dokąd zmierzasz” wychodzi na jesień. Chętnie kupię swój egzemplarz i… zaproszę Edytę na koncert do Krakowa 
Na koniec polecam wywiad z Edytą przeprowadzony przez Piotra Metza: http://orangewarsawfestival.tvn.pl/
